Islandzki

Islandzki wywodzi się ze staronordyjskiego i należy do języków północnogermańskich. Zachował rozbudowaną odmianę wyrazów. Dawne teksty są dzięki temu bliższe współczesnym czytelnikom niż w wielu innych językach, choć nadal wymagają przygotowania.

Przede wszystkim na Islandii. To stosunkowo niewielka społeczność językowa, ale islandzki jest obecny w szkołach, książkach, wiadomościach i internecie. Wielkość kraju nie wyznacza rozmiaru jego językowej wyobraźni.

To thorn i eth — znaki o długiej historii. Oznaczają dźwięki podobne do dwóch angielskich th: w thin i this. Kiedy zobaczysz nazwę Þingvellir, pierwsza litera nie jest fantazyjnym p.

Halló to „cześć”, takk — „dziękuję”. Nie warto zgadywać całej wymowy po zapisie: islandzki ma własne reguły, a akcent zwykle pada na pierwszą sylabę. Krótkie nagranie daje więcej niż długa próba czytania po polsku.

Islandzkie tölva, czyli „komputer”, powstało z połączenia elementów słów oznaczających liczbę i wieszczkę. To przykład tworzenia nowych nazw z rodzimych zasobów. Nawet technologia może więc dostać słowo z odrobiną poezji.